Back

Βαγγελης Δημοσθενους – Interview

Βαγγελης Δημοσθενους – Interview

Βαγγελης Δημοσθενους – Interview

Ο Βαγγέλης είχε μια άσχημη πτώση το Μάιο με αποτέλεσμα να σπάσει τον αστράγαλο του και να μείνει εκτός όλο το καλοκαίρι. Του ζήτησα αν μπορεί να αφιερώσει λίγο χρόνο για να μας πει μερικά λόγια σχετικά με το ατύχημα και την ανάρρωση του. Η συνέχεια παρακάτω:

Γεια σου Βαγγο, τι λέει? Που βρίσκεσαι αυτή τη στιγμή?

Βασικά καλησπέρα σας. Θέλω να ευχαριστήσω εξαρχής τον οποιονδήποτε αφιέρωσε έστω ένα πεντάλεπτο από τον πολύτιμο χρόνο του για να διαβάσει αυτό το interview. Αν και βρισκόμαστε σε μια πολύ δύσκολη περίοδο κύριος στο οικονομικό και επαγγελματικό κομμάτι γενικά σαν χώρα , όπου έχει άμεση σχέση με την ψυχολογία μας, θεωρώ και έχω σαν απόφθεγμα μου ότι ένα χαμόγελο και το να λαμβάνεις αγάπη από τον άμεσο και έμμεσο περίγυρο σου είναι το κλειδί για την ευτυχία. Λοιπόν για να μην μακρηγορώ και γενικεύω στην ερώτηση σου «τι λέει και που βρίσκομαι » είμαι κάθε μέρα στην καλύτερη φάση της ζωής μου και ελπίζω να πάει έτσι και για κάθε μέρα που περνάει.
IMG_1650

…θεωρώ και έχω σαν απόφθεγμα μου ότι ένα χαμόγελο και το να λαμβάνεις αγάπη από τον άμεσο και έμμεσο περίγυρο σου είναι το κλειδί για την ευτυχία.

 

Γενικά πες μας λίγο για το τι συνέβη με το πόδι σου? Πώς και που το έπαθες? Στο Νοσοκομείο τι έλεγε, έχουν καλυτερέψει τα πράγματα η τα ίδια σκατά όπως πάντα?

Λοιπόν πριν από 7 μήνες περίπου μια υπέροχη μέρα ανοιξιάτικη είχα πάει στο καλύτερο spot εν έτη 2015 (Καλύτερο spot για έμενα, μην αρχίσουν οι brakelessades και λένε πάλι) που βρίσκετε στον παράδεισο Αμαρουσίου και φυσικά απαρτίζετε μόνο από χώμα και δέντρα. Όπως ξέρουμε όλοι οι αναβάτες και μη, στην ζωή μας υπάρχει ο νόμος των πιθανοτήτων. Αυτός ο απαράβατος νόμος λέει ότι έχεις άπειρες πιθανότητες να πάθεις  η να μην πάθεις το οτιδήποτε έστω και αν καθυστερήσεις κλάσματα του δευτερόλεπτου. Η έννοια της πιθανότητας ορίστηκε αρχικώς, για να περιγράψει το αποτέλεσμα ενός πειράματος τύχης. Λοιπόν η δικιά μου πιθανότητα να πέσω και να σπάσω σε τρία σημεία τον αστράγαλο μου έχει όνομα και λέγετε Θανάσης – Ρούλις.

Ενώ την συγκεκριμένη ημέρα είχα κάνει το ίδιο ακριβώς κόλπο πάνω από 10  φορές το οποίο λέγετε pendulum (no footed can can και από τις δύο μεριές) έχοντας πάρει μια καινούρια go pro κάμερα και θέλοντας να την δοκιμάσω είχαμε την φαεινή ιδέα με τον Ρουλη να ανέβει στην προσγείωση του άλματος για να με τραβήξει να κάνω το κόλπο. Έχοντας πάρει την μέγιστη ταχύτητα που μπορούσα και χτυπώντας το άλμα με μανία το πρώτο πράγμα που είδα μπροστά μου ήταν το αστραφτερό χαμόγελο του Ρουλη και μετά τον πάτο της προσγείωσης  με λυγισμένο το πόδι τόσο τέλεια ώστε να καταφέρω τρία σπασίματα στον έξω σφυρό του αστραγάλου μου!!!

Η συνέχεια ήταν κλασικά, όπως γίνετε με έμενα, άκρως εγωιστική. Σηκώθηκα κλασικά για να ξαναπάω στην φόρα και να κάνω πάλι το κόλπο, αλλά κάτι δεν ακολουθούσε, ο δεξιός αστράγαλος μου. Κάθομαι στα παγκάκια που έχουμε εκεί, λέω σε κάποιον παρευρισκόμενο  ότι χρειάζομαι 2 μπύρες (μια για το πόδι μου και μια για το στόμα μου) και περιμένω να μην πονάω τόσο ώστε να πάρω το αμάξι μου, να πάω σπιτάκι μου, να βγάλω βόλτα τα 2 σκυλιά μου και να κάνω μπάνιο την κόρη μου. Χωρίς δεύτερη σκέψη έκανα όλα αυτά που ήθελα να κάνω και έπεσα για ύπνο. Την επομένη μέρα μαζί με έμενα ξύπνησε και ένα πρήξιμο στον αστράγαλο μου σε μέγεθός μπάλας του τεννις.

Αναγκαστικά έπρεπε να πάω στο ηρωικό ΚΑΤ να το κοιτάξω. Βγάζοντας την πρώτη ακτινογραφία και βλέποντας τον ειδικευόμενο γιατρό να παίρνει την ακτινογραφία και να την πηγαίνει σε επιμελητή γιατρό να την δει λέω ότι τον ήπιαμε. Όντως έτσι και έγινε…ο ένας μου έλεγε θέλει επέμβαση , ο άλλος μου έλεγε εντάξει είναι στην θέση του άπλα θα έρχεσαι κάθε εβδομάδα να βγάζεις ακτινογραφίες να δούμε αν έφυγε από την θέση του και το μακρύ τους και το κοντό τους.

Χωρίς πολλά πολλά πάω για τον γύψο, μου βάζουν ένα σάπιο νάρθηκα που έσπασε κιόλας την πρώτη εβδομάδα, με φορτώνει ο πεθερός μου στο αυτοκίνητο και πάμε για αποθεραπεία που θα πάρει μήνες.
Βαγγελης Δημοσθενους

…λέω σε κάποιον παρευρισκόμενο ότι χρειάζομαι 2 μπύρες (μια για το πόδι μου και μια για το στόμα μου) και περιμένω να μην πονάω τόσο ώστε να πάρω το αμάξι μου, να πάω σπιτάκι μου, να βγάλω βόλτα τα 2 σκυλιά μου και να κάνω μπάνιο την κόρη μου. Χωρίς δεύτερη σκέψη έκανα όλα αυτά που ήθελα να κάνω και έπεσα για ύπνο.

Όλοι γνωρίζουμε πως έχεις γίνει πατέρας εδώ και καιρό. Συγχαρητήρια και πάλι, να σου ζήσει! Για πες μας, έπεσε «παντόφλα» στο σπίτι? Ποια ήταν η αντίδραση από το οικογενειακό σου περιβάλλον και τη σύζυγο σου? Σε επηρέασε καθόλου στον τρόπο που καβαλάς πάλι το ποδήλατο?

Τώρα ας πάμε στο πιο σημαντικό κομμάτι που λέγετε υποστήριξη-γκρίνια. Είχα την τύχη να έχω ένα πανέμορφο, υγείες κοριτσάκι (μπαμπάς κουκουβάγια) που φτάνει σε λίγους μήνες την ηλικία των τριών χρόνων. Όπως είναι λογικό οι ευθύνες που έχει ένας άνθρωπος πολλαπλασιάζονται όταν γίνει γονιός. Το οποιοδήποτε χτύπημα που θα σε καθηλώσει σε μια καρέκλα ή ένα κρεβάτι για κάποιο διάστημα σε δυσκολεύει πολύ να τα βγάλεις πέρα, αν και στην περίπτωση μου δεν λειτούργησε όπως σε ένα φυσιολογικό άνθρωπο.

Έτρεχα όλες τις υποχρεώσεις μου όσο πιο κοντά στο πριν το χτύπημα μπορούσα για να μην φορτώνω με παραπάνω υποχρεώσεις την γυναικά μου και τους γύρω μου. Φυσικά όλοι μου λένε ότι μεγάλωσα για να «πηδάω» με το ποδήλατο και ότι πρέπει να σταματήσω τα πολλά κόλπα και να γίνω stylas άλλα έλα που έχω τσακωθεί με το style εδώ και χρόνια. Στην ερώτηση του αν με επηρέασε το χτύπημα στο riding  η απάντηση είναι ναι…..ναι τώρα πάω πιο γρήγορα και πιο ψηλά από ποτέ γιατί είχα λυσσάξει 5 μήνες που δεν καβαλούσα και κάνω με περισσότερη όρεξη από ποτέ.

 

…όλοι μου λένε ότι μεγάλωσα για να «πηδάω» με το ποδήλατο και ότι πρέπει να σταματήσω τα πολλά κόλπα και να γίνω stylas…άλλα έλα που έχω τσακωθεί με το style εδώ και χρόνια.

 

Θες να μας μιλήσεις λίγο για την ανάρρωση? Πως πέρασες το χρόνο σου με το γύψο όλο το καλοκαίρι? Ήταν δύσκολο που έβλεπες τους άλλους να κάνουν ποδήλατο και εσύ ήσουν κολλημένος σπίτι ή δεν σε ένοιαζε και πολύ?

Το φετινό καλοκαίρι για εμένα πέρασε αργά . Φυσικά και ήμουν κολλημένος στο σπίτι, φυσικά και ήθελα να καβαλήσω το ποδήλατο μου και να γουστάρω και πολλά ακόμα. Βεβαία ο χρόνος μου είναι αρκετά γεμάτος οπότε είχα πολλά πράγματα να ασχοληθώ και το πιο σημαντικό από αυτά είναι το παιδί μου…όταν  βρίσκεσαι παρέα με ένα μωρό που ότι δει και αγγίξει είναι μια καινούρια εμπειρία δεν σε αφήνει ποτέ να βαρεθείς. Έτσι ήξερα ότι το  ποδήλατο ξανά για μένα ήταν θέμα χρόνου και φρόντιζα να περνάω τον χρόνο μου παραγωγικά είτε δουλεύοντας στο pc είτε περνώντας χρόνο οικογενειακά και με τους φίλους μου.

Sponsors και injuries, έχεις να πεις κάτι γιαυτό? Είχες κάποιο support?

Tα πράγματα σε αυτό το κομμάτι είναι αρκετά απλά και ανθρώπινα. Δεν χρειάζονται ούτε σπόνσορες (στην Ελλάδα ζούμε για όσους δεν το έχουν καταλάβει ακόμα) ούτε ευχές ούτε τίποτα από όλα αυτά. Το μόνο που χρειάζεται είναι να έχεις 2-3 ανθρώπους γύρω σου που να σου δώσουν ένα ποτήρι νερό, να σου βγάλουνε τα σκυλιά για ένα κατούρημα και να πείτε 2 κουβέντες και να γελάσετε με μια μπυριτσα για να σε δροσίζει το καυτό καλοκαίρι…απλά και ωραία. Ευτυχώς είμαι πολύ τυχερός σε αυτό το κομμάτι και έχω πολύ κόσμο τριγύρω μου που με βοήθησε και μια υπέροχη γυναίκα που μου στάθηκε χωρίς γκρίνιες.

 

Πως νιώθεις που ξανακάνεις πάλι ποδήλατο μετά από τόσο καιρό? Έχεις κάποιο αγαπημένο spot τώρα τελευταία?

Το να καβαλάς  το πάθος σου πάλι μετά από 5 μήνες αναγκαστικής αποχής είναι εξωπραγματικό. Πήγα στα άλματα και την ώρα που έκανα χαμογελούσα σαν μικρο παιδί που του έδωσαν μια σακούλα καραμέλες. Για εμένα η πραγματική μου αγάπη στο ποδήλατο είναι τα χωμάτινα άλματα. Είμαι τυχερός που εδώ και 2 χρόνια ασχολήθηκαν 3 παιδιά από το Μαρούσι και ξεκίνησαν να φτιάχνουν ένα dirt spot και είναι τιμή μου που με αφήνουν να πάω και να κάνω αν και δυστυχώς λόγω περιορισμένου χρόνου δεν έχω καταφέρει να τους βοηθήσω στο σκάψιμο.
Βαγγελης Δημοσθενους
Έχεις κάποιο άμεσο πλάνο? Filming? Κάτι καινούργιο που θες να μάθεις? Κάποιο κοντινό ταξίδι μήπως?

Το άμεσο πλάνο μου για φέτος είναι η σωματική και κυρίως η ψυχική υγεία και τίποτα παραπάνω. Όταν τα έχεις αυτά όλα τα άλλα έρχονται από μόνα τους αρκεί να υπάρχει καλή παρέα και όρεξη για ζωή.

 

Θα ήθελες να συμβουλέψεις κάτι τους μικρότερους η τους μεγαλύτερους? Θες να προσθέσεις κάτι μήπως?

Θα ήθελα να κλείσω αυτό το κείμενο με μια συμβουλή προς όλους, μην σας ενδιαφέρει το πόσο ψηλά θα πάτε και πόσα κόλπα θα καταφέρετε να κάνετε, η επένδυση που πρέπει να κάνετε είναι στην προσωπικότητα και στον χαρακτήρα σας. Λόγω επικινδυνότητας και καταπόνησης του σώματος το ποδήλατο αργά η γρήγορα θα τελειώσει για εσάς και το μόνο που θα μείνει όταν ξεκαβαλήσετε είναι το τι άνθρωπος θα είσαι. Τέλος θέλω να δώσω το σεβασμό μου σε όποιον προσπαθεί ανιδιοτελώς για να κάνει  αυτό που αγαπάει και το διασκεδάζει.

…η επένδυση που πρέπει να κάνετε είναι στην προσωπικότητα και στον χαρακτήρα σας. Λόγω επικινδυνότητας και καταπόνησης του σώματος το ποδήλατο αργά η γρήγορα θα τελειώσει για εσάς και το μόνο που θα μείνει όταν ξεκαβαλήσετε είναι το τι άνθρωπος θα είσαι.

 

Ακολουθήστε τον Βαγγέλη στο Instagram

 

#inthewoods #paradisetrails #bafcrew #baf3 #rideonbmx #saketattoocrew @iliasmertis #riskofcollision

A post shared by pakistanos (@pakistanos) on

#riskofcollision

A post shared by pakistanos (@pakistanos) on

#keepin #it #alive #photo #mertaras #riskofcollision

A post shared by pakistanos (@pakistanos) on

typical session #bafcrew #badmathafaka #skoupihashtagin #riskofcollision

A post shared by pakistanos (@pakistanos) on

#bafcrew #baf3 #rideon #saketattoo #saketattoocrew #paradisetrails #pic @n_o_n_d_a #riskofcollision

A post shared by pakistanos (@pakistanos) on

#re-up #giati #goustarw #riskofcollision

A post shared by pakistanos (@pakistanos) on

 

 

8 Λαϊκάκια
LOADING